Adamın biri şöyle anlatmıştır:
“Bir gece, bir ihtiyacım için dışarı çıkmıştım. Omzunda kova, elinde fenerle bir âmâ gördüm; yakınlardaki bir ırmağa varıp kovayı doldurdu. Dönüşünde kendisine:
“Sen bir âmâsın. Gece ile gündüz senin için birdir. Niçin fener taşıyorsun ?” diye sorduğumda:
“Ey boş adam! Feneri senin gibi kalbi âmâ olanların karanlıkta bana çarpıp da su kabımı kırmamaları için taşıyorum” cevabını verdi.
“Zekiler Kitabı”ndan.
Filed under: Hikaye

Son Yorumlar