Âmâ

Adamın biri şöyle anlatmıştır:
“Bir gece, bir ihtiyacım için dışarı çıkmıştım. Omzunda kova, elinde fenerle bir âmâ gördüm; yakınlardaki bir ırmağa varıp kovayı doldurdu. Dönüşünde kendisine:

“Sen bir âmâsın. Gece ile gündüz senin için birdir. Niçin fener taşıyorsun ?” diye sorduğumda:

“Ey boş adam! Feneri senin gibi kalbi âmâ olanların karanlıkta bana çarpıp da su kabımı kırmamaları için taşıyorum” cevabını verdi.

“Zekiler Kitabı”ndan.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: